| dttgsdfgsdrfgsg
d
fgsdfgalis."
Adolescens, simul pudore et gaudio perfusus, dextram Scipionis tenens, deos omnes invocare ad gratiam illi pro se referendam, quoniam sibi nequaquam satis facultatis, pro suo animo atque illius erga se merito, esset. Parentes inde cognatique virginis appellati. Qui quoniam gratis sibi redderetur virgo, ad quam redimendam satis magnum attulissent auri pondus, orare Scipionem ut id ab se donum acciperet, coeperunt : haud minorem ejus rei apud se gratiam futuram esse affirmantes, quam redditae inviolatae foret virginis. Scipio, quando tanto opere peterent, accepturum se pollicitus, poni ante pedes jussit. : vocatoque ad se Allucio, "Super dotem, inquit, quam accepturus a socero es, haec tibi a me dotalia dona accedent" ; aurumque tollere ac sibi habere jussit. His laetus donis honoribusque dimissus domum, implevit populares laudibus meritis Scipionis : "venisse diis simillimum juvenem, vincentem omnia, cum armis, tum benignitate ac beneficiis". Itaque, delectus clientium habito, cum delectis mille et quadringentis equitibus intra paucos dies ad Scipionem revertit. |